
Bir ürünün ekranları arasında tutarsızlık görmek, hemen kapsamlı bir tasarım sistemi kurmanız gerektiği anlamına gelmez. Önce tutarsızlığın kaynağını anlayın: tekrar kullanılabilir bileşen eksikliği mi, ortak davranış kuralları mı, yoksa ekipler arasında karar sahipliğinin belirsizliği mi? İhtiyaç, kurulacak yapının kapsamını belirlemelidir.
UI kit, tasarımda kullanılacak görsel bileşenleri bir araya getirebilir. Tasarım sistemi ise bileşenlerle birlikte kullanım kurallarını, ortak örüntüleri ve bunların sürdürülebilir biçimde yönetilmesini ele alır. Nielsen Norman Group da tasarım sistemini yeniden kullanılabilir bileşen ve örüntülerle ilişkili standartlar bütünü olarak açıklar.[1]
Bir Figma kütüphanesinin varlığı, geliştirilmiş bileşenlerin aynı davranışı sergilediği anlamına gelmez. IBM Carbon örneğinde sistem; çalışan kod, tasarım araçları, kaynaklar ve kullanım rehberleri içerir.[2] Bu, her ekibin aynı büyüklükte bir sistem kurması gerektiğini değil, tasarım sistemi kapsamının görsel dosyalardan daha geniş olabileceğini gösterir.
Ürününüz tek ekip tarafından geliştiriliyor ve etkileşimler hâlâ sık değişiyorsa küçük bir bileşen kütüphanesi daha uygun olabilir. Birden çok ekip aynı problemi farklı biçimlerde çözüyorsa ortak kararların ve güncelleme sürecinin önemi artar.
| Durum | Başlangıç için uygun yaklaşım | Önce netleştirilecek konu |
|---|---|---|
| Tek ürün ve sınırlı tekrar | Odaklı UI kit | En sık kullanılan bileşenler |
| Tasarım ve kod ayrışıyor | Ortak bileşen incelemesi | İsimler ve davranış eşleşmesi |
| Birden fazla ekip aynı akışı kuruyor | Ortak örüntü ve yönetişim | Karar ve katkı sahipliği |
| Ürün yönü hızla değişiyor | Küçük ve uyarlanabilir temel | Hangi parçaların kararlı olduğu |
| Güncellemeler uygulanmıyor | Yayın ve geçiş planı | Sürüm kullanımı ve bakım sorumlusu |
Bu tablo bir olgunluk puanı değildir. Aynı kuruluşun farklı ürünleri için farklı yaklaşımlar uygun olabilir. Kararı, kütüphanedeki bileşen sayısına göre vermeyin.
Varsayımsal bir yönetim panelinde ilk kapsam; form alanları, doğrulama, butonlar ve bildirimler olabilir. Önce bu parçaların gerçek bir görevde birlikte nasıl çalıştığını inceleyin. Renk, tipografi ve boşluk değişkenlerini tanımlarken bunların kod tarafındaki karşılığını da kararlaştırın.
Bir bileşenin varsayılan görünümünü çizmekle yetinmeyin. Gerekli durumları, içerik sınırlarını, klavye davranışını ve ne zaman kullanılmaması gerektiğini açıklayın. Erişilebilirliği yalnızca renk paleti seçimine indirgemeyin; uygulama ve test sürecine dahil edin.
Yeni bir bileşenin sisteme nasıl gireceği, değişiklikleri kimin onaylayacağı ve eski sürümlerin nasıl bırakılacağı belirlenmelidir. “Herkes kullanacak” demek, bu işlerin kendiliğinden yapılmasını sağlamaz. Ürün ekiplerinin ihtiyaçlarını dinleyen ve istisnaları kaydeden bir süreç kurun.
Başarıyı yalnızca kütüphane kullanım sayısıyla ölçmeyin. Kritik akışlarda tasarım ve kod uyumunu, yinelenen çözümleri ve güncelleme sırasında yaşanan sorunları inceleyin. Sistem, ürün üretimini destekleyen bir araçtır; kendi başına tamamlanmış bir hedef değildir.
Bazı ihtiyaçları karşılayabilir. Ancak markanızın, içeriğinizin ve ürün davranışınızın uyumu yine değerlendirilmelidir. Kütüphanenin bakım ve erişilebilirlik durumunu ayrıca inceleyin.
Evet. Tekrar eden ihtiyaçları ve kararlı örüntüleri gördükçe kapsamı genişletmek uygulanabilir bir yaklaşımdır. Gelecekteki her ihtiyacı önceden tasarlamak gerekmez.
Tutarsızlık örneklerini, tekrar eden bileşenleri ve tasarım ile kod arasındaki farkları toplayın. VOYA UI UX tasarımı hizmeti üzerinden uygun başlangıç kapsamını değerlendirebilirsiniz.
Projeniz hakkındaki fikirler, hedefler, talepler ve ulaşmak istediğiniz yer belli mi? Bir görüşme ayarlayarak tümünü hayata geçirme yolundaki ilk adımı beraber atalım.